Masada Değilseniz Menüdesiniz

1 Mayıs…Sadece bir takvim günü değil; emeğin, alın terinin, mücadelenin ve onurun adıdır.Ama aynı zamanda bir sorunun da günüdür:Emeğin gerçekten temsil edildiği bir masa var mı? Yoksa o masa çoktan kurulmuş ve bizler sadece menüye mi yazılmışız?Bugün sağlık ve sosyal hizmet çalışanları adına konuşurken, bu soruyu sormadan geçmek mümkün değil. Çünkü sahada çalışan, geceyi gündüze katan, hayat kurtaran, toplumun en kırılgan kesimlerine umut olan insanlar; yıllardır aynı sorunlarla baş başa bırakılmıştır.Çalışma koşullarındaki zorluklar, özlük haklarındaki yetersizlikler ve mali haklardaki erime artık görmezden gelinemez bir noktaya ulaşmıştır.Bugün hâlâ soruyoruz:Neden aynı işi yapanlar arasında adalet yok?Neden mali haklar enflasyon karşısında eriyor?Neden görev tanımları genişlerken, haklar daralıyor?Bu soruların cevabı aslında çok net:Çünkü çalışanlar masada yeterince güçlü temsil edilmiyor.Yıllardır “yetkili” sıfatını taşıyan sendikalar, ne yazık ki bu masalarda çalışanların sesi olmak yerine çoğu zaman suskun kalmayı tercih etti.Kazanım üretmek yerine mevcut durumun korunmasını başarı olarak sundular.Sorunları çözmek yerine, sorunları yönetir gibi yaptılar.Ve sonuç:Emeğin değeri düştü, haklar geriledi, umut zayıfladı.Biz buradan açıkça söylüyoruz:Masada değilseniz, menüdesiniz.Ve ne yazık ki yıllardır sağlık ve sosyal hizmet çalışanları bu menünün içinde yer aldı.Artık bu düzen değişmeli.Yeni Sendika olarak şunu ifade ediyoruz ki: Bu sessizliğin, bu edilgenliğin ve bu yetersiz temsil anlayışının karşısında güçlü bir irade vardır.Ama artık bu düzen değişiyor. Şunu ifade etmek isterim:Bizim bakış açımızla emek; insanın ilk, sürekli ve onurlu eylemidir.Bizim için emek mücadelesi; insanın hakkını, hukukunu ve onurunu koruma iradesidir.Bizim anlayışımızda;Emek insanın, dayanışma emeğin, adalet insanlığın gücüdür.Bu anlayışla diyoruz ki:Sağlık ve sosyal hizmet emekçileri için artık “idare eden” değil, hak edenin hakkını aldığı bir sistem kurulmalıdır.Bu çerçevede taleplerimiz nettir:Güvenceli ve kadrolu istihdam vazgeçilmez olmalıdır.Sözleşmeli istihdam sona erdirilmelidir.Ek gösterge adaletsizliği giderilmelidir.Yıpranma payı genişletilmelidir.Maaş politikası enflasyona karşı koruyan değil, refaha ulaştıran bir düzeye çıkarılmalıdır.Biz, enflasyon farkına razı olan değil;enflasyona fark atan bir ücret politikası istiyoruz.Sağlık emekçileri için:Ek ödemelerin artırıldığı,Çalışma saatlerinin insani ölçülere çekildiği,Çalışma şartlarının hukukla güvence altına alındığı bir sistem istiyoruz.Nöbet ücretlerinin yükseltildiği, emeğin karşılığının eksiksiz verildiği,“çok çalış – az kazan” düzeninin sona erdiği bir çalışma hayatı istiyoruz.Vergide adalet istiyoruz.Emeklilikte insanca yaşam istiyoruz.İlave ödemelerin emekliliğe yansıtılmasını istiyoruz.Çünkü biliyoruz ki:Bu ülkenin sağlık sistemi de, sosyal hizmet yapısı da emeğin omuzlarında yükselmektedir.Bugün 1 Mayıs’ta bir çağrı yapıyoruz:Artık izleyen değil, belirleyen olun.Artık susan değil, konuşan olun.Artık menüde olan değil, masada olan olun.Çünkü hak verilmez, alınır.Ve o hak, ancak güçlü bir irade ve gerçek bir temsil ile kazanılır.Masada yerinizi alın.Çünkü masada değilseniz… menüdesiniz.